International Ministry Training Grundlagen der Tauflehre Teil 1 Mario Wahnschaffe Deutsch Farsi

International Ministry Training
Grundlagen der Tauflehre Teil 1
Die Wassertaufe als Befehl Jesu

Mario Wahnschaffe & Mobin Zeitler Deutsch – Farsi

 Die Wassertaufe als Befehl Jesu

 

Die Wassertaufe ist nicht nur einfach eine Empfehlung der Bibel oder eine Nebensächlichkeit, die man ruhig auf die Seite legen kann.  Nein, sie ist ein Befehl Jesu und fest integriert in den letzten Worten, die Jesus zu seinen Jüngern sprach, bevor er zum Vater ging.  Im sogenannten Missionsbefehl heißt es:

 

¹⁹Geht nun hin und macht alle Nationen zu Jüngern, indem ihr diese tauft auf den Namen des Vaters und des Sohnes und des Heiligen Geistes.

Matthäus 28:19

 

¹⁶Wer gläubig geworden und getauft worden ist, wird errettet werden; wer aber nicht gläubig geworden ist, wird verdammt werden.

Markus 16:16

 

Jesu Autorität, diesen Befehl zu geben, entsprang aus seinem eigenen Gehorsam gegenüber dem Vater, auch in Bezug auf die Taufe.  Als Jesus seinen Dienst begann, war das Erste, was er tat, sich taufen zu lassen.

 

¹³Dann kommt Jesus aus Galiläa an den Jordan zu Johannes, um sich von ihm taufen zu lassen.

¹⁴Johannes aber versuchte ihn davon abzubringen und sprach: Ich habe nötig, von dir getauft zu werden. Und du kommst zu mir?  ¹⁵Jesus aber antwortete und sprach zu ihm: Lass es jetzt so sein; denn so gebührt es uns, alle Gerechtigkeit zu erfüllen. Dann lässt er es ihm zu.

Matthäus 3:13-15

 

Die erste Tat seines Dienstes war eine Gehorsamstat. Gott Gehorsam zu sein, war der Schlüssel zu der mächtigen Autorität Jesu.

 

Gehorsam war auch der Schlüssel zu seiner Erfüllung mit dem Heiligen Geist (siehe: Philipper 2:5-10).

 

³²Und wir sind Zeugen von diesen Dingen, und der Heilige Geist, den Gott denen gegeben hat, die ihm gehorchen.

Apostelgeschichte 5:32

 

¹⁶Und als Jesus getauft war, stieg er sogleich aus dem Wasser herauf; und siehe, die Himmel wurden ihm aufgetan, und er sah den Geist Gottes wie eine Taube herniederfahren und auf ihn kommen.

Matthäus 3:16

 

Durch die Kraft des Heiligen Geistes überwand er den Teufel in der Versuchung, trieb Dämonen aus und heilte die Kranken.  Die Taufe war dann auch ein ganz natürlicher Teil seines Dienstes und Auftrags.

 

²²Danach kamen Jesus und seine Jünger in das Land Judäa, und dort verweilte er mit ihnen und taufte.

Johannes 3:22

 

 

1.2       Die Wassertaufe – auch ein Befehl der Apostel

 

Nach der ersten großen durchschlagenden Predigt des Petrus waren die Zuhörer so betroffen, dass sie die Apostel fragten:

 

³⁷„Was sollen wir tun, ihr Brüder?“

³⁸Petrus sprach zu ihnen: „Tut Buße, und jeder von euch lasse sich taufen auf den Namen Jesu Christi, zur Vergebung eurer Sünden, und ihr werdet die Gabe des Heiligen Geistes empfangen.“

Apostelgeschichte 2:37-38

 

Die Apostel beließen es nicht nur bei einem Befehl, sondern die Taufe wurde auch zu ihrer ganz normalen Gemeindepraxis:

 

⁴¹Die nun sein Wort aufnahmen, ließen sich taufen; und es wurden an jenem Tag etwa dreitausend Seelen hinzugetan.

Apostelgeschichte 2:41

 

¹²Als sie aber dem Philippus glaubten, der das Evangelium vom Reich Gottes und dem Namen Jesu Christi verkündigte, wurden sie getauft, sowohl Männer als Frauen.

Apostelgeschichte 8:12

 

⁴⁸Und er befahl, dass sie getauft würden im Namen Jesu Christi.

Apostelgeschichte 10:48

 

(Lies auch: Apostelgeschichte 8:36; 16:15, 33; 18:8)

 

In Apostelgeschichte 19:5 lesen wir, dass Paulus 12 Jünger des Johannes, die nur die ‚Taufe des Johannes‘ (siehe S. 14) kannten, nochmals auf den Namen Jesu taufte.  Diese Stelle ist auch eine Legitimation dafür, auch diejenigen auf den Namen Jesu zu taufen, die in einer Sekte eine Taufe empfangen haben, so z.B. bei den Zeugen Jehovas oder bei den Mormonen, da der Jesus Christus, den sie verkündigen, ein anderer ist, als der, den die Bibel bezeugt.

 

Wenn die Taufe ein Befehl Jesu und der Apostel war, ist die Taufe keine Diskussionssache, sondern eine Sache des Gehorsams.

 

موزش بین المللی خدمت

مبانی غسل تعمید بخش ۱
تعمید آب به عنوان فرمان عیسی

ماریو وانشافه و مبین زایتلر آلمانی – فارسی

تعمید آب صرفاً یک توصیه در کتاب مقدس یا یک موضوع پیش پا افتاده نیست که بتوان با خیال راحت آن را نادیده گرفت. نه، این یک فرمان عیسی است و کاملاً در آخرین سخنانی که عیسی قبل از عروج به نزد پدر به شاگردانش گفت، گنجانده شده است. ماموریت بزرگ بیان می‌کند:

„پس بروید و همه ملت‌ها را شاگرد سازید و آنها را به نام پدر و پسر و روح القدس تعمید دهید.“

متی ۲۸:۱۹

„هر که ایمان آورد و تعمید یابد نجات خواهد یافت، اما هر که ایمان نیاورد محکوم خواهد شد.“

مرقس ۱۶:۱۶

اقتدار عیسی برای دادن این فرمان ناشی از اطاعت خود او از پدر، از جمله در رابطه با غسل تعمید بود. هنگامی که عیسی خدمت خود را آغاز کرد، اولین کاری که انجام داد تعمید گرفتن بود.

«آنگاه عیسی از جلیل به اردن آمد تا از یحیی تعمید گیرد. یحیی سعی کرد او را منصرف کند و گفت: «من باید از تو تعمید بگیرم. آیا نزد من می‌آیی؟» عیسی پاسخ داد: «بگذار اکنون چنین باشد، زیرا شایسته است که ما تمام پارسایی را به انجام رسانیم.» سپس به او اجازه داد.»

متی ۳:۱۳-۱۵

اولین عمل خدمت او، عمل اطاعت بود. اطاعت از خدا کلید اقتدار قدرتمند عیسی بود.

اطاعت همچنین کلید پر شدن از روح القدس بود (به فیلیپیان ۲:۵-۱۰ مراجعه کنید).

«و ما شاهد این امور هستیم، و روح القدس نیز هست، که خدا او را به کسانی که از او اطاعت می‌کنند، عطا کرده است.»

«و ما شاهد این امور هستیم، و روح القدس نیز هست، که خدا او را به کسانی که از او اطاعت می‌کنند، عطا کرده است.» اعمال رسولان ۵:۳۲

«به محض اینکه عیسی تعمید گرفت، از آب بیرون آمد و ناگهان آسمان بر او گشوده شد و روح خدا را دید که مانند کبوتری فرود آمد و بر او قرار گرفت.»

متی ۳:۱۶

او به قدرت روح القدس، بر شیطان در وسوسه غلبه کرد، دیوها را بیرون راند و بیماران را شفا داد. بنابراین، غسل تعمید بخشی طبیعی از خدمت و مأموریت او بود.

«پس از این، عیسی و شاگردانش به منطقه یهودیه آمدند و در آنجا با آنها وقت گذراندند و تعمید می‌دادند.»

یوحنا ۳:۲۲

۵.۲ غسل تعمید آب – همچنین فرمانی از رسولان

پس از اولین موعظه بزرگ و قدرتمند پطرس، شنوندگان چنان تحت تأثیر قرار گرفتند که از رسولان پرسیدند:

«برادران و خواهران، چه کنیم؟»

پطرس به ایشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهانتان تعمید بگیرید و عطای روح‌القدس را خواهید یافت.»

اعمال رسولان ۲:۳۷-۳۸

رسولان فقط یک فرمان صادر نکردند؛ تعمید به یک رسم معمول در کلیسای آنها تبدیل شد:

«کسانی که پیام او را پذیرفتند، تعمید گرفتند و در آن روز حدود سه هزار نفر به جمع آنها اضافه شدند.»

اعمال رسولان ۲:۴۱

«چون به فیلیپ که مژده پادشاهی خدا و نام عیسی مسیح را اعلام می‌کرد، ایمان آوردند، مردان و زنان تعمید گرفتند.»

اعمال رسولان ۸:۱۲

«و او فرمان داد که به نام عیسی مسیح تعمید یابند.»

اعمال رسولان ۱۰:۴۸

(همچنین ببینید: اعمال رسولان ۸:۳۶؛ ۱۶:۱۵، ۳۳؛ ۱۸:۸)

در اعمال رسولان ۱۹:۵، می‌خوانیم که پولس دوازده شاگرد یحیی را که فقط «تعمید یحیی» را می‌دانستند (به صفحه ۱۴ مراجعه کنید) به نام عیسی دوباره تعمید داد. این متن همچنین تعمید به نام عیسی را برای کسانی که در فرقه‌ای مانند شاهدان یهوه یا مورمون‌ها تعمید گرفته‌اند، مشروعیت می‌بخشد، زیرا عیسی مسیح مورد ادعای آنها با عیسی مسیح مورد ادعای کتاب مقدس متفاوت است.

اگر غسل تعمید فرمان عیسی و حواریون بود، پس غسل تعمید موضوع بحث نیست، بلکه موضوع اطاعت است.

Audio

Audio herunterladen